Skoðun
Kynslóðin sem átti aldrei séns
Aðeins 3,2% þrítugra geta keypt íbúð óstuddir. Úrelt skipulag sveitarfélaga og skortur á litlum íbúðum er að ræna unga fólkið framtíðinni og skapa hrikalegan ójöfnuð milli kynslóða.
Skoðun
Aðeins 3,2% þrítugra geta keypt íbúð óstuddir. Úrelt skipulag sveitarfélaga og skortur á litlum íbúðum er að ræna unga fólkið framtíðinni og skapa hrikalegan ójöfnuð milli kynslóða.
Skoðun
Þessa dagana, þegar umræðan um hugsanlega inngöngu í Evrópusambandið blossar upp að nýju, er hollt að horfa á köldu staðreyndirnar. Við sjáum nú hvernig Evrópa hefur á örfáum árum verið gjörsamlega tekin í gíslingu tveggja stórra atburða: Fyrst af innrás Rússa í Úkraínu og nú síðast af lokun Hormússundsins. Í
Skoðun
Á sama tíma og yfir 1.400 nýbyggingar standa tómar situr ungt fólk fast á rándýrum leigumarkaði. Stjórnvöld eyða tímanum í innantómar rökræður um Evrópusambandið í stað þess að horfast í augu við stóra fílinn í herberginu: ósveigjanlegt greiðslubyrðarhlutfall og himinháa stýrivexti.
Sundabraut
Sundabraut hefur verið á dagskrá í meira en 35 ár. Það þarf vart að fjölyrða um hvernig þetta eina mannvirki hefur verið notað sem kosningabeita í nær hverjum einustu kosningum á þessum áratugum. Loksins þegar hillir undir að eitthvað fari að gerast - og þótt fyrr hefði verið - stígur
Húsnæðismarkaður
Húsnæðismarkaðurinn á Íslandi stendur á krossgötum. Sú þróun sem nú á sér stað, þar sem eignarhald á íbúðarhúsnæði færist hratt frá einstaklingum yfir til fyrirtækja og leigufélaga, er gríðarlega alvarleg og krefst tafarlausra og róttækra inngripa. Fyrir fagið, og raunar fyrir samfélagið allt, er þetta ögurstund sem mun hafa langvarandi
Byggingariðnaður
Staðan á íslenskum fasteignamarkaði er orðin grafalvarleg og hefur náð þeim punkti að ekki er lengur hægt að horfa fram henni. Við í byggingariðnaðinum höfum varað við þessari þróun í langan tíma, en nú er ljóst að afleiðingar óskynsamlegrar stefnu Seðlabanka Íslands eru að koma í ljós af fullum þunga.
Skoðun
Nýlegar uppljóstranir um starfsemi „Athafnaborgarinnar Reykjavíkur“ og vöruhúsið við Álfabakka varpa ljósi á kerfisbundið frávik og skort á gagnsæi innan stjórnkerfis borgarinnar. Það verður að krefjast aukins gagnsæis, skýrari ábyrgðar og faglegri vinnubragða af hálfu stjórnvalda.
Skoðun
Það er vika til kosninga í Reykjavík og loftið er lævi blandið – en ekki af hugmyndafræðilegum átökum eða framtíðarsýn. Þvert á móti einkennist andrúmsloftið af lamandi hugmyndaleysi, yfirborðskenndu blaðri og því hvort borgarstjóri hafi týnt einni eða tveimur nótum á kjörtímabilinu. Á sama tíma er byggingariðnaðurinn í borginni að gjörstöðvast.
Tækninám
Í áratugi hefur íslenskt samfélag haldið þeirri hugmynd að ungu fólki að bóknám sé hinn eini sanni vegur til velgengni. „Lestu mikið, svo þú þurfir ekki að vinna erfiðisvinnu,“ var sagt Við heilu kynslóðirnar, eins og líkamleg vinna, verkvit og tæknileg færni væru einhvers konar neyðarúrræði fyrir þá sem ekki
sumarhús
Íslenskt samfélag hefur breyst á ógnarhraða. Fólk vinnur í fjarvinnu, rekur fyrirtæki úr fartölvu, verslar á netinu, tengist heiminum með ljósleiðara og getur sinnt daglegu lífi langt utan hefðbundinna þéttbýliskjarna. Samgöngur eru betri, tæknin öflugri og lífshættir okkar fjölbreyttari en nokkru sinni fyrr. En kerfið okkar er fast í gömlum
Sorpa
Nýlegar breytingar á þjónustu Sorpu hafa vakið upp harðar umræður og óánægju víða, bæði meðal almennings og innan byggingariðnaðarins. Þær hafa leitt til aukins álags á aðrar endurvinnslustöðvar og skapað óþarfa flækjustig sem bitnar á skilvirkni og umhverfisvitund. Þetta er ekki nýtt af nálinni; saga Sorpu hefur að undanförnu einkennst
Niðurrif
Á undanförnum árum höfum við í byggingariðnaðinum orðið vitni að sífellt fleiri dæmum um niðurrif bygginga sem eru hvorki gamlar né í slæmu ásigkomulagi. Þess í stað virðast örlög þeirra oft ráðast af skammtímahagsmunum sem sjást vel í Excel-skjali framkvæmdaaðila, en taka lítið tillit til raunverulegs kostnaðar fyrir samfélagið, menningararfinn