Um U-gildi og varmaeinangrun

U-gildi (varmaflutningsstuðull) mælir hversu mikil varmaorka fer í gegnum byggingarhluta á hverja sekúndu á hvern fermetra við eins gráðu hitamun. Því lægra sem U-gildið er, þeim mun betri er einangrunareiginleiki hlutarins.

Í íslensku loftslagi, þar sem veturinn er langur og kaldur, skipta einangrunareiginleikar bygginga sérstaklega máli. Góð varmaeinangrun dregur úr hita- og orkunotkun, bætir lífsgæði íbúa og minnkar kolefnisspor mannvirkisins á líftíma þess.

Byggingarreglugerð nr. 112/2012 (með síðari breytingum) setur lágmarkskröfur um U-gildi: Veggir mega mest vera 0,15 W/m²K, þök 0,10 W/m²K og gólf 0,15 W/m²K. Til að ná þessum kröfum þarf yfirleitt að nota 200–300 mm einangrun í veggjum og enn þykkari í þökum.

Til að bæta U-gildi má auka þykkt einangrunar, nota hágæða einangrun (λ ≈ 0,024 W/mK) í stað hefðbundinnar (λ ≈ 0,036 W/mK), eða draga úr varmabrúm í burðarvirki. Heildarniðurstaðan ræðst af öllum efnislögunum í samsettum vegg eða þaki.