Arkitekt hjá Reykjavíkurborg gagnrýnir byggingarheimildir og fagurfræði

Borghildur Sölvey Sturludóttir, deildarstjóri deiliskipulagsáætlana hjá Reykjavíkurborg, hefur lýst yfir áhyggjum vegna þróunar í byggingariðnaði og fagurfræði nýrra bygginga. Hún hefur sérstaklega gagnrýnt „Græna gímaldið“ við Álfabakka 2a í Breiðholti, sem hefur vakið mikla athygli fyrir stærð sína og áhrif á umhverfið.

Í upphaflegri umsögn skipulagsfulltrúa um umrædda byggingu, sem Borghildur ritaði, kom fram skýr gagnrýni á fagurfræði og samhengi byggingarinnar. Þar sagði meðal annars: „Leyfi til að gera ljótar byggingar er mikið á Íslandi – löggjöfin spyr hvorki um fagurfræði né samhengi. ... Fagurfræði er ekki smekkur – fagurfræði er samhengi – og þessa byggingu skortir slíkt.“ Þessi ummæli voru síðar fjarlægð af vef Reykjavíkurborgar og nafn Borghildar tekið af umsögninni.

Áhyggjur af „óveiddum kvóta“ og gæðum

Í viðtali við Gímaldið lýsir Borghildur áhyggjum sínum af því hvernig byggingarheimildir eru meðhöndlaðar, líkt og „óveiddur kvóti“. Hún bendir á að nýir leikendur, fjárfestar og þróunaraðilar, séu komnir inn á markaðinn sem vinna með heimildir í deiliskipulagi sem milliliðir, frekar en að byggja sjálfir. Þetta hefur leitt til þess að erfitt er að tryggja lágmarksgæði í byggingum þrátt fyrir að heimildir hafi verið gefnar út fyrir mikið magn.

Borghildur styður þéttingu byggðar sem leið til að skapa betri borgarumhverfi og valkosti í samgöngum. Hún varar þó við því að farið hafi verið of geyst á ákveðnum reitum með of mikla nýtingu, sem hefur skapað „snjóboltaáhrif“. Hún nefnir að samsetning mikils byggingarmagns og minnkandi krafna í byggingareglugerð hafi leitt til þess að hún hafi oft staðið frammi fyrir verkefnum þar sem hún taldi að íbúðir yrðu ekki góðar, þrátt fyrir að allt væri í samræmi við lög og reglugerðir.

Sjá nánar: dv.is